Bij een scheiding van je ouders en soms een hele tijd daarna heb je gemakkelijk het gevoel dat alles boven jouw hoofd beslist wordt en er met jou, met je verdriet en met je wensen nauwelijks rekening wordt gehouden.

Nochtans kan je ervoor zorgen dat je wél een vinger in de papa hebt als je maar alert genoeg bent en de mogelijkheden goed weet te benutten. Vandaar enkele tips:

  • Je ouders zijn ook maar mensen. Besef dat je ouders gewoon mensen zijn zoals jij en je vrienden.Vrienden kunnen ook ruzie maken met elkaar . Hun vriendschap is niet eindeloos.

    Voor vrienden is dat jammer, voor ouders is dat dramatischer omdat zij vast zitten tussen het wrange gevoel dat de liefde voorbij en hun zorg om jou. Een ondraaglijk gevoel.

  • Veel ruzies vooraf, dan de scheiding. Dat je ouders al eens ruzie maken is normaal. Als er voortdurend geruzied wordt is dit nauwelijks leefbaar. Aan die ruzies kan je niet veel doen maar je kan hen wel met aandrang vragen dat te vermijden als je erbij bent.
  • Kies, tenzij in uitzonderlijke omstandigheden, geen partij. Zoals je ouders niet precies weten hoe het juist zit tussen jou en je vriend, zo weet ook jij niet het hoe bij hen juist zit. Soms kan schijn bedrieglijk zijn en de stem van één is maar de halve waarheid.
  • Vraag aan je ouders om je buiten hun conflicten te houden. Vraag ze van je niet met hun problemen te belasten maar dat ze je wél betrekken bij oplossingen die ze zoeken om te maken dat jij ondanks de scheiding zo gelukkig mogelijk met beiden kunt verder leven. Want dan kan!
  • Vraag hen de veranderingen in jouw leven zo beperkt mogelijk te houden. Na de ruzies van je ouders zijn het de vele veranderingen in je leven die je meest last kunnen bezorgen. Dring erop aan dat ze daar heel goed rekening mee houden en je tijd te gunnen om je aan te passen.
  • Zeker als er een nieuwe vriend(in) opduikt bij één van hen. Als het te vlug gebeurt, durf gerust zeggen dat je wel begrijpt dat dit hun leven is maar dat je er nog niet klaar voor bent. Tracht ook wel te begrijpen dat dit een normale evolutie is en je er zelf ook veel belang bij hebt in het nieuwe gezin goed jouw plaats te vinden. De meeste jongeren zien ook graag dat hun ouders terug gelukkig worden.
  • Hetzelfde met plusbroers of zussen. In sommige gevallen kan het bijzonder goed klikken, soms heel wat minder. Blaas geen bruggen op. Besef dat zij het ook moeilijk kunnen hebben met jou.Lost het zich niet op, praat er dan over met je ouder in dat gezin. Vermijd te vervallen in voortdurend geplaag of erger, en ga niet klagen of zeuren bij je ‘andere’ ouder.

     

  • Je eigen plek, je vrijheid. Tracht in elk huis je eigen plek te hebben, hoe klein ze wegens de omstandigheden ook maar kan zijn. Vraag aan je ouders of je die plek zelf moogt (helpen) inrichten. Respecteer dan de privacy van anderen maar sta er op dat ze ook die van jou aanvaarden.
     
  • Vergeet niet dat de school je vriend is. Naast je thuis is de school jouw wereld. Als je lijdt onder de scheiding of de gevolgen ervan is het geen goed idee dat op school te verbergen. Heb de moed om mensen in vertrouwen te nemen. Een vriendje is goed, maar een leraar is beter. Het is echt heel belangrijk dat hij of zij weet waarom je afwezig lijkt in de les, of misschien wel agressiever geworden bent of lusteloos. Het is hun taak je te helpen.
  • En mocht er een rechter aan te pas komen, heb het volste vertrouwen. Als je zelf bij een rechter wordt gevraagd, weet dan dat hij in de eerste plaats jouw belang voor ogen heeft. Zeg hem dus wat jij écht meent dat het beste voor jou is. Het is geen garantie dat hij dat ook toestaat, maar goed luisteren zal hij zeker.